ဆူးေလလမ္းေတြေပၚမွာ

Posted On October 10, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped one response

လမ္းေတြေပၚ ေရြ႕ / ေရႊ႕ လုိက္တာနဲ႔ အေရာင္ေတြ မ်ိဳးစုံ
ဆန္းၿပား /  ခမ္းနား
သုတ္သုတ္ ပ်ာပ်ာ အေရးတၾကီး ေရြ႕လ်ား သြား လာ
စိတ္ကူးယဥ္မႈ မ်ားမ်ား
အိမ္မက္ေတြ တကယ္ၿဖစ္လာခဲ့ၿပီ ဆုိၾကပါစုိ႔
လမ္းေပၚမွာၿပေနတဲ့ မ်က္လွည့္ပြဲကုိေငးၾကည့္ေနမိတယ္
ၿမိဳ႕ၿပဟာ
လုိအပ္လာရင္ ဘ၀တစ္ခုလုံးပါ လွည့္ပစ္ႏုိင္တဲ့
ေလာက္ေကာင္ေတြ  သူ႕ခႏၶာကုိယ္ေပၚမွာ တရြရြ
ၿမိဳ႕ၿပဟာ  မာယာ ၿမိဳ႕ၿပဟာ ၀ကၤပါ  ၿမိဳ႕ၿပဟာ မ်က္လွည့္
ခုိေတြဟာ
သူတုိ႔အာရုံကုိ ေၿပာင္းဖူးေစ့ေလးေတြဆီကုိ ေရြ႕ထားသလုိမ်ိဳး
လူေတြဟာ ေငြးေၾကး နဲ႔ အေပါစားေအာင္ၿမင္မႈေတြ ဆီကုိ
ေရႊ႕ေနတယ္ လမ္းကုိ သတိထားကူးရတယ္
အသက္ကုိ သတိထားရူရတယ္ ဘ၀ကုိ
သတိတားေရြ႕ရတယ္
အေရြ႕ / ေရႊ႕ မေတာ္  သြားႏုိင္တာ တစ္ဘ၀ပဲ
အႏၲရာယ္ဟာ
အခ်ိန္ အခါ မေရြး ရြာခ်လာႏုိင္တဲ့ မုိးသား
ေနရာ ေဒသ မေရြး ၿပဳတ္ထြက္သြားႏုိင္တဲ့ စနက္တံ
အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ  ၃၆၀  ဒီဂရီကေန ေခ်ာင္းေၿမာင္း
ကမာၻမွာ စက္ရုပ္ၿဖင့္ ပထမဆုံး
ေက်ာက္ကပ္အစားထုိး ခြဲစိတ္ကုသမႈ ေအာင္ၿမင္
စက္ရုပ္ေတြကုိ ခံစားမႈဆုိင္ရာ
ေဒတာ ေဆာ့၀ဲမ်ားထည့္ေပးဖုိ႔   ၿဖစ္ႏုိင္ / မၿဖစ္ႏုိင္
အၿငင္းပြားဖြယ္ရာ
နည္းပညာေတြအေပၚ  အဆုိးၿမင္စိတ္ အနည္းငယ္
အထူးကုေဆးခန္းၾကီးေတြေပၚက ပညာရဲ႕တန္ဖုိး
အဲကြန္းတပ္ အဆင့္ၿမင့္ ေကာ္ဖီဆုိင္ၾကီးေတ ြထဲက
တန္းဖုိးၾကီး ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ရဲ႕အရသာ
အနီးေၿပာ / အေ၀းေၿပာ
အေ၀းမွ အလြမ္းေခၚဆုိမႈမ်ား သိသိသာသာ ၿမင့္တက္လာတယ္
အဆင္မေၿပမႈေတြကုိ ၀င္၀င္တုိက္ေနတဲ့ လမ္းမေပၚက
ဘ၀ေတြကေတာ့
ကုန္ကာနီး စီးကရက္လုိ ပူေလာင္လြန္းတယ္
ဘ၀မွာ ဘာေတြမွားခဲ့ၾကလဲ ဘယ္ေလာက္မွန္ခဲ့လဲ
ေမးခြန္းနဲ႕အတူ
ေခတ္ၾကီးက ၿဖာက်လာတဲ့ ေနေရာင္ပူပူမွာ
ငါတုိ႔လုိ
ေခၽြးစုိ႔ေနေသာ ဆူးေလလမ္းမ်ား ။                 ။

သုမင္းညိဳ
၁၅ . စက္တင္ဘာလ .  ၂၀၁၀
ည ေန ၅  း  ၀ ၅ နာ ရီ တ ိတိ

ထြက္ခြာခ်ိန္ ၁၃း၃၀ နာရီ

Posted On September 30, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response

အေ၀းေၿပး၀င္းၾကီးဟာ သူ႕အတုိင္း သက္၀င္ လႈပ္ရွား
နိစၥဓူ၀ ကံေစ ညႊန္း / ညႊန္ရာ တစ္ေန႔ၿပီး တစ္ေန႔
အမ်ားၾကီးေမွ်ာ္လင့္ ၿပီး အမ်ားၾကီးဆုံးရႈံးရသလုိမ်ိဳး
ငါေတြေ၀စြာ
ရင္ထဲကုိ ေအးလုိ႕သြားမယ ္ေရခဲေရေတြ
အပူဟာ ဘာနဲ႕မွၿငိမ္းလုိ႕မရေတာ့ မၿငိမ္းေတာ့
ေသြးသားေတြထဲကုိ ကူးစက္ ကၽြမ္းေလာင္
မင္းရယ္သံ မင္းအထိအေတြ႕ ေတြ မရွိႏုိင္ေတာ့ေသာ
ၿပကၡဒိန္ ရက္စြဲေတြဆီ အဓိပၸါယ္မဲ့စြာ ေတြေ၀စြာ ငါ
ေငးၾကည့္ေနတယ္
ၿဗဴတီပါလာေတြ ဘီယာဆုိင္ေတြ ေဆးဆုိင္ေတြ
အမူးေမာ္ေၿပ ေဆးၿပားေတြ အိမ္ၿပန္လက္ေဆာင္ေတြ
ရန္ကုန္အမွတ္တရေတြ
ေငြလႊဲလား ဘယ္ဂိတ္လဲ လတ္မွတ္ရၿပီလား ဘယ္ေန႔ၿပန္မွာလဲ
ခဏေနထြက္မွာေလ အဲကြန္းဘတ္ စ္ ေလ လန္းတယ္
ဘာသံမွ မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး မၾကားေတာ့ဘူး
မင္းက ငါ့ ရင္ အပင္ကေန ကုိင္းကူးပြင့္လန္းေနတဲ့ ပန္း
မင္းမရွိေတာ့
ငါ့ကုိယ္ငါ ေသြ႕ေၿခာက္ ေသဆုံးပစ္လုိက္ေတာ့မယ္
ေနေရာင္ေတြ မနက္ၿဖန္ေတြ ေရေတြ မလုိေတာ့ဘူး
မလုိအပ္ေတာ့ဘူး ေသဆုံးလုိက္ေတာ့မယ္
ငါ့ရင္ထဲက ထြက္ခြာသြားကာနီး အေ၀းေၿပးကားေဘးမွာ
ငါၾကိဳးစားရပ္ေနတယ္ ဟန္ေဆာင္ၿပံဳးေနတယ္
မ်က္၀န္းေတြ ဆုိ႕နင့္ အနီေရာင္ အ၀ါေရာင္ ခံစားမႈ ဗလာ
ဒီတစ္ခါ ၿပီးေနာက္တစ္ခါ ေနာက္တစ္ေခါက္
ေနာက္တစ္ဘ၀ ေနာက္ထပ္သံသရာ မရႏုိင္ေတာ့ဘူး
ကၽြန္မ မရွိေတာ့မယ့္ ရွိခဲ့သလုိေနပါ ေနာက္ေန႔ေတြကုိ
ခ်စ္ေနလ်က္နဲ႕ေ၀းကြာသြားတာလုိ႕
အေကာင္းဘက္က ရွင္ လွည့္ေတြးေပး တစ္ခါတစ္ေလ
ေပ်ာ္ေအာင္လဲေန ကဗ်ာေတြပဲေရးေရးမေနနဲ႕
ကဗ်ာအေၾကာင္းေတြပဲ ေၿပာေၿပာမေနနဲ႕
က်န္းမာေရးကုိဂရုစုိက္ ေနေကာင္းေအာင္ေန ေစာေစာအိပ္
ကၽြန္မသြားေတာ့မယ္ ကားထြက္ၿပီ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တယ္
လက္ၿပမိလား မၿပမိလား မ်က္ရည္ဆုိ႕ေနတာလား
က်ေနတာလား ငုိလုိက္မိတာလား
ထြက္သြားတဲ့ အေ၀းေၿပးကားက ုိၾကည့္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္လုိက္မိတယ္
ထင္တယ္
ငါ့ကုိယ္ငါ မေသခ်ာ / မေရရာ ေတာ့ ဘူး
မင္းမရွိေတာ့ေသာ ေနာက္ေန႔ေတြမွာ  က်န္းမာေရးအထူး
ဂရုစုိက္ရေတာ့မယ္
ထြက္ခြာခ်ိန္ ၁၃ း  ၃၀ နာရီ ။                  ။

သုမင္းညိဳ
၂၈ . စက္တင္ဘာလ . ၂၀၁၀
ည  ၂ ၀ း ၀ ၃ နာ ရီ    တိတိ

ၿပင္ဦးလြင္ညေတြ

Posted On September 30, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response

ေအးစက္စက္ ေအးစိမ့္စိမ့္ ရာသီဥတုေတြဟာ
ငါတုိ႕ ေသြးသားထဲ ပ်႕ံ ၀င္ေနတဲ့ ဗုိင္းရပ္
ဘယ္လုိမွမကၽြတ္လြတ္ႏုိင္ေတာ့ေသာ အစြဲအလမ္းပဲ
ေဖာက္လြဲ ေဖာက္ၿပန္ကမာ႕ၻ ရာသီဥတုၾကီးေတြထဲမွာ
ဒီတန္ဖုိးရွိတ ဲ့ရာသီဥတုေလးနဲ႕တင္ ေက်နပ္ပစ္လုိက္ခ်င္စရာ
ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ ဆုိေတာ့ ေတာ္ရာမွာ ေပ်ာ္ရတယ္
ၿပင္းတာဆုိလုိ႕
ငါတုိ႕အလြမ္းေတြနဲ႔ေဖာက္ထားတဲ့ ၀ုိင္ေတြပဲရွိတယ္
ေရာမေရာက္ေတာ ့ေရာမလုိ က်င့္ရတယ္
ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့
ေတာင္ေပၚ  ပန္း /  အလန္း ေလးေတြ ေငးၾကည့္ရတယ္
ရွမ္းထမင္းဟင္း ေကာင္းေကာင္းစားရတယ္
ထုံးဓါတ္မ်ားမ်ား ေရေတြ ခ်ိဳးရတယ္
ငါတုိ႕၀တ္ထားတဲ့ ဆြယ္တာေတြလုိ ေတာင္ေပၚေဒသရဲ႕
ေႏြးေထြး ရုိးသားမႈမ်ား
ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာၿပင္အထက္    ၃၅၃၈  ေပ       မွ
သတိရစိတ္ေနတဲ့စိတ္ေတြ
အၿမဲတမ္းညိွယူေနစရာ မလုိေတာ့ေအာင္ ကုိယ့္ဘက္ပါပါေနတဲ့
ရာသီဥတုေတြနဲ႔
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေတြထဲက ဖြင့္ထားတဲ့
လူငယ္သီခ်င္းသံေတြနဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္
ႏွင္းေတြ  ၿမဴေတြ ဆုိင္းၿပီး
ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ ၿဖစ္ခ်င္လာတာနဲ႕ ညဆည္းဆာမွာ
အခ်မ္းေၿဖ / ေၿပ  ၿပီးေတာ့
ၿပင္ဦးလြင္ – လားရႈိးလမ္းမၾကီးကုိ ေငးၾကည့္ေ၀ရီေနရတဲ့
အရသာေတြ
ညထဲေဖာက္ထြက္လာတဲ့ ဆုိင္ကယ္သံေတြနဲ႔
ငါတုိ႔လူငယ္ဘ၀ေတြကုိ  ၿဖတ္တိုက္သြားတဲ့ ေလစိမ္းေတြ
တုိက္စားသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ေန႕႔စြဲေတြ
မ်က္ႏွာေပၚေရာက္လာတတ္တဲ့ ေအးစက္တဲ့ ခံစားမႈေတြ
ၾကယ္ေတြစုံတဲ့ည အေမ့အိမ္ကုိလြမ္းတယ္ဆုိတဲ့
အေဆာင္ေရွ႕က သီခ်င္းသံ /  ဂစ္တာသံေတြက အစ
ဆံပင္ေတြရွည္လာတာေတြအဆုံး
ဘာနဲ႔မွ လဲယူမရနိုင္ေတာ့တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြပါပဲ
တည္ရွိခဲ့ဖူးတဲ့ မၿမဲေသာအရာေတြထဲက တစ္ခုပါပဲ
မႏၲေလးသုိ႔ ( ၄၂ ) မုိင္
ဆုိင္ကယ္တစ္စီးနဲ႕ အတက္အဆင္းေန႕ေတြ
ေၿခာက္ထပ္ေကြ႕ေတြ ၂ ၁  မုိင္ေတြ ရႈခင္းေတြ
ဆုိင္ကယ္စီးလွ်င္ လုိအပ္လွ်င္  ဦးထုပ္ေဆာင္းပါ
ေရွ႕ေတြ အႏၲရာယ္ ေကြ႕  / အဆင္း ရွိသည္ ဂီယာၾကီးၿဖင့္ဆင္းပါ
ငါတုိ႔ဟာ ဧည့္သည္
ငါတုိ႕ဟာ သံသရာထဲက ခရီးသည္
ၿပန္လုိခ်င္ေနေသးေပမယ့္
ၿပန္ရႏုိင္ဖုိ႔မလြယ္ေတာ့တဲ့ ၿပင္ဦးလြင္ ေန႕စြဲ ညေတြ။             ။

သုမင္းညိဳ
၂ ၁ . စက္တင္ဘာ . ၂ ၀ ၁ ၀
နံ န က္ ၄  း ၃ ၀ နာ ရီ  တိတိ

ႏွစ္ေယာက္အတူေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာ

Posted On September 14, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response


ၿပဳတ္က်ေတာ့မယ္ ၿပတ္က် လြတ္ထြက္ေတာ့မယ္

မင္းကုိ ခ်စ္မိတဲ့စိတ္ကလြဲရင္ က်န္တာအားလုံးကအေမွာင္

ဘာမွမၿမင္ေတာ့ေအာင္ စုံလုံးမကေအာင္ကန္း

မင္းနဲ႔အတူရွိေနေသာ စကန္႔မ်ားစြာ နာရီအနည္းငယ္ မွာ

ငါ ေပ်ာ္တယ္ ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္

နားလည္မႈမ်ားစြာ တစ္ေယာက္မ်က္၀န္းထဲမွာတစ္ေယာက္

စီးကရက္ရနံ႔မ်ား မင္းပါးၿပင္ေပၚ

မင္းအေငြ႔ အသက္

မင္းအထိအေတြ႔ မင္းအသက္ရူသံၿပင္းၿပင္းေတြဟာ

ငါ့ကုိ သံသရာအဆက္ဆက္ ခ်ည္ေနွာင္ေနမယ့္ ရန႔ံေတြပဲ

မင္းဟာ

ဘယ္လုိဘ၀ ဘယ္လုိအဆင့္တန္းမ်ိဳးက မိန္းကေလးလည္း

ငါစိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူး / မသိခ်င္ခဲ့ဘူး

ငါလက္ခံယုံၾကည္ထားမိတာ လူတစ္ေယာက္မွာ  တစ္သက္ / တစ္ဘ၀ပဲ

ၿပီးေတာ့  အဓိပၸါယ္ခြဲၿခား / ကြဲၿပား မသိေပမယ့္

ဒီဘက္ေခတ္ၾကီးမွာ အဆင့္အတန္းဆုိတဲ့စကား အရမ္းေခတ္စားတယ္

ငါမင္းကုိ သတိရ လုိအပ္ေနတယ္ဆုိတာ

ထမင္းစားၿပီးကာစ စီးကရက္တစ္လိပ္ကုိ  လုိအပ္ေနသလုိမ်ိဳး

မင္းအသံေလးေတြကုိ

မနက္ခင္းတုိင္း ၿမည္ေနက် ငါ့ႏႈိးစက္ရဲ႔အသံကုိ လုိအပ္ေနသလုိမ်ိဳး

ငါ  အေရးတၾကီး အၿပင္းအထန္ လုိအပ္ေနခဲ့တာပါ

တစ္ပတ္တစ္ခါ ေရွာ့ပင္းထြက္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေပး

ညတုိင္းဖုန္းေခၚ ခဏခဏ စိတ္ေကာက္ ဆံပင္ေကာက္ / ေၿဖာင့္

ၿဗဴတီပါလာလုိက္ပုိ႔ဖုိ႔ အပ်င္းေၿပ / ေၿဖ ဖုိ႔ ထားတဲ့ အေပ်ာ္ရည္းစားေတြထက္

မင္းနဲ႔ ငါ ပုိၿပီး ခ်စ္ၾကမယ္

ေန႔စဥ္ မရွိမၿဖစ္ အသက္ရွင္ဖုိ႔ လုိအပ္ေနတဲ့အရာေတြလုိ

တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ ၿမတ္နုိး တန္ဖုိးထားၾကမယ္

တစ္ေယာက္ အဆင္မေၿပမႈ က ုိတစ္ေယာက္

စစ္ပဲြတြင္း ရန္သူ႕သတ္ကြင္းထဲက တုိက္ပြဲ၀င္ ညီအစ္ကုိေတြလုိ

အလုိအေလ်ာက္ နားလည္ေပးရမယ္ ၿဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္ရမယ္

သဲၿဖဴ၀င္း မင္းကုိ ခ်စ္တယ္ လုိ႔

ဆန္းၿပားမႈ / ပကာသန ကင္းမဲ့စြာ အရုိးသားဆုံး ၀န္ခံခဲ့ပါတယ္

တစ္ရႈးစေလးကုိ သုံးၿပီး ပစ္လုိက္သလုိ  ခ်စ္တယ္ ဆုိတဲ့ စကားကုိ

ဒီဘက္ေခတ္ၾကီးမွာ  အလြယ္တကူ သုံးစြဲေနၾကေပမယ့္

သူ မတူ ေသာေလးနက္မႈမ်ားစြာၿဖင့္ မင္းကုိငါ သုံးႏႈန္းခဲ့ပါတယ္ ။       ။

သုမင္းညိဳ

၂ . စက္တင္ဘာလ . ၂၀၁၀
၂ ၁  း  ၅ ၈ နာ ရီ      တိတိ

ရန္ကုန္မွာ အဆင္ေၿပရဲ႔လားကုိထူး ( ၂ )

Posted On September 14, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response

ငါ ရန္ကုန္ကုိ မေရာက္ၿဖစ္တာ ၾကာခဲ့ေပမယ့္
ရန္ကုန္နဲ႔ မင္းဟာ ငါ့အေပၚ မေၿပာင္းလဲေသာသေဘာထား
ေၿပၿပစ္ေသာ ဆက္ဆံေရးနဲ႔ အရင္လုိ အရင္အတုိင္း
အခ်ိန္ေတြ ကုန္ၿမန္လြန္းတယ္ ဆုိတာ
လွပ ေသသပ္တဲ့ အေကာင္းဆုံး ဆင္ေၿခတစ္ခုပဲ
ငါ့တုိ႔အသက္ေတြ
ႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ ္ၿပည့္လာေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ထိ
ဘာမွ ၿဖစ္ၿဖစ္ေၿမာက္ေၿမာက္ ၿဖစ္မလာေသးတာလည္း
အထူးအေထြ အ့့ံၾသစရာေတာ့ မရွိပါဘူးကြာ
ငါတို႔ကလည္း အႏုပညာကလြဲရင္
ဘာကုိမွ
အမ်ားၾကီး ေမွ်ာ္လင့္တတ္တဲ့ေကာင္ေတြမွ မဟုတ္တာ
မဆန္းပါဘူး ငါတုိ႔က ဖစ္နစ္ရွင္ (အဆုံးသတ္) မွ မေကာင္းတာ
အဲဒါေၾကာင့္ အေၿပာင္းအေရႊ႔စာရင္းဆုိရင္ တစ္ေၿပးေနတာပဲ
ၿမိဳ႔ၿပထဲက ဘယ္သူမွ ေကာက္ဖုိ႔ စိတ္မ၀င္စားတဲ့
အမႈိက္စေတြလုိပဲ
ဘယ္ကုိ လြင့္သြားမလဲ ဆုိတာခ်ည္းပါပဲ

ရယ္ရတယ္  ေခတ္ၾကီးကလည္း
ေၿခစြမ္းၿပဖုိ႔မလုိေတာ့ပါဘူး အဆုံးသတ္ေကာင္းဖုိ႔ရယ္
ရွင္းရွင္းေၿပာရရင္ ဆီေလးဆမ္းတတ္ဖုိ႔ ရယ္
ႏွမ္းေလး ၿဖဴးတတ္ဖုိ႔ပဲ လိုေတာ့တယ္ ထင္တယ္
ေငြေရး ေၾကးေရး ဆုိတာကလည္း
ငါတုိ႔နဲ႔ ၿပဒါး တစ္လမ္းသံတစ္လမ္း ပါပဲ
တြဲဖက္ၿပီး မစားေကာင္းတဲ့ အရာ / အစားအစာ ေတြလုိေပါ့ကြာ
ဘာမွ မရွိလုိ႔ အားလုံးၿပည့္စုံေနတယ္ဆုိတဲ့
စာသား အဓိပၸါယ္  ငါ ခုိက္တယ္ မုိက္လဲမုိက္တယ္
လူေတြကလည္း
အထက္တန္းစားတံဆိပ္ကပ္ မ်က္မွန္ၾကီးေတြ တပ္ၿပီး
အသၿပာစကားေၿပာ သင္တန္းေတြဆီကုိပဲ
ပုံစံမ်ိဳးစုံနဲ႔ အေၿပးအလႊား ေရြ႔လ်ား သြားလာ

ေတြ႔တာနဲ႔ အလု အယက္  ၿပိဳင္ ဆုိင္ ေၿပာဆုိ
တၿဖည္းၿဖည္း စက္ရုပ္ေတြလုိ ေၾကာက္ဖုိ႔ေကာင္းလာတယ္
ေက်းဇူးတင္စကားဆုိတာ မင္းနဲ႔ငါ့ၾကားမွာ
မလုိအပ္ခဲ့ေပမယ့္
ငါရန္ကုန္ေရာက္တုန္း ကူညီခဲ့တာေတြအတြက္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း နားလည္ရခက္ပါတယ္
ခက္တယ္ ခက္တယ္
ကုိယ့္ဘက္မွာ ဘာမွအဆင္မေၿပတဲ့အခါ
အႏၲရာယ္ တြင္းထဲကုိ အလုိလ ုိၿပဳတ္က်သြားေတာ့တာပဲ
ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း
ကုိယ့္ခံစစ္ကလြဲရင္ ဘယ္အရာမွ လုံၿခဳံမႈမရွိဘူးဆုိတာ
သိသိလာတယ္ သိလာခဲ့တယ္
လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္လာဖုိ႔ ခက္ခဲခဲ့သလုိ
လူ႔အၿဖစ္မွာ အသက္ဆက္ရပ္တည္ဖုိ႔အတြက္လည္း
ခက္ခဲပါတယ္ကြာ
အသက္ရွင္ရပ္တည္ဖုိ႔ မနည္းကုိ ကာကြယ္ေနရတယ္
မလုံၿခဳံမႈေတြၿပည့္ေနေပမယ့္
ငါတုိ႔ရလာတဲ့ ဘ၀ေလး အခ်ိန္ခဏေလးမွာ
လူသားခ်င္းတန္ဖုိးထားၾကမယ္ ၿမတ္နုိးၾကမယ္
လူသားခ်င္း စာနာၾကမယ္ ေဖးမၾကမယ္
ငါတုိ႔ေတြ
သူတစ္ပါးကုိနင္းမွ ေရာက္မယ့္ အၿမင့္ကုိ ေရွာင္ၾကမယ္
သူတစ္ပါးမ်က္ရည္နဲ႔ခင္းမွ ေရာက္မယ့္လမ္းကုိ
ေရွာင္ၾကမယ္
သူတစ္ပါး၀မ္းနည္းမႈနဲ႔မွရမယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ေရွာင္မယ္
ေစတနာဟာ လူတုိင္းအတြက္ မတန္ဘူးဆုိခဲ့ရင္ေတာင္
ေမတၲာတရားဟာ လူတုိင္းအတြက္ မတန္ဘူးဆုိခဲ့ရင္ေတာင္
ငါတုိ႔  လူတုိင္းေပၚ ေစတနာထားၾကမယ္
ေမတၱာတရားထားၾကမယ္
ေမတၲာတရားလႊမ္းၿခံဳရင္ အရာရာ လုံၿခဳံႏိုင္ပါတယ္ကြာ
ငါယုံၾကည္သလုိ မင္းလည္း လက္ခံယုံၾကည္မယ္လုိ႔
ငါယုံၾကည္တယ္ သူငယ္ခ်င္း
မင္း ရန္ကုန္မွာ အဆင္ေၿပပါေစ ။           ။

သုမင္းညိဳ
၁၀ . စက္တင္ဘာ . ၂၀၁၀
ည    ၂ ၁  း  ၅ ၀      နာရီ

အထီးက်န္ရႈခင္း

Posted On September 14, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response

မက္ဖ်ားေလးေတြေပၚ တြဲလဲခုိေနတဲ့ ႏွင္းစက္
ႏွင္း
စက္ေပၚ ၿဖာ က်ေနတဲ့ လေရာင္ေတြ
လေရာင္ေတြနဲ႔အတူ ငါ့ သတိရစိတ္ထဲက မင္း
မင္း အနာဂတ္ အေရးအသားမွာ မပါေတာ့တဲ့ ငါ
ငါ့ မ်က္၀န္းဖ်ားေလးေတြေပၚ တြဲလဲခုိေနတဲ့
ႏွင္း စက္ ေတြ ။        ။

သုမင္းညိဳ
၉ . စက္တင္ဘာ . ၂၀၁၀
ည  ၂၃ း ၃၀ နာရီ  တိတိ

ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ မင္းကုိ ငါစြန္႔လႊတ္လုိက္တယ္

Posted On July 20, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response


ငါနဲ႔ေ၀းသြားတဲ့အခါ မင္း မေပ်ာ္ႏုိင္ေတာ့မွန္းလည္း ငါ  သိေနတယ္
ခ်စ္မိတဲ့စိတ္ကုိလည္း အၿပစ္မၿမင္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး
သတိရတယ္  သတိရတယ္ သတိရတယ္ သတိရေနတယ္
သတိရေနတယ္ ဆုိရင္ ရာသီဥတုက ရြာေတာ့မယ္ဆုိတာခ်ည္းပဲ
အၿပင္းအထန္ သတိရေနတဲ့စိတ္ကုိ  ၾကိဳးစားေမ့ေနရတယ္
အလြတ္ရေနတဲ့ဖုန္းနံပါတ္ကုိလည္း ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားရတယ္
ခက္တယ္ကြာ
ငါ့မွာေပးႏုိင္တာ ရွိေနတာ ကဗ်ာရယ္ မင္းကုိခ်စ္တဲ့စိတ္ရယ္ပဲ
မင္းကေခတ္ပညာတတ္ ဂုဏ္ၿမင့္သူ ငါ့ကုိခ်စ္တဲ့ မိန္းကေလး
တူႏွစ္ကုိယ္တဲ့အုိပ်က္မွာပဲ ေနရ ေနရ ဆုိတာ ဒီဘက္ေခတ္ၾကီးထဲမွာ
သီခ်င္းထဲမွာ က်န္ခဲ့မယ့္ဟာသတစ္ခုပဲ
မင္းကုိ အဲလုိ ဟာသေတြကုိ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ဆုိဆုိၿပီး
သြပ္သြပ္ခါေနေအာင္ ရူးသြပ္မေနေစခ်င္ခဲ့ဘူး
၂၁ ရာစုက  ဖြင့္ဆုိလုိက္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး အဓိပၸါယ္မွာ
ခ်စ္ေနတာတစ္ခုတည္းနဲ႔ မၿပီးၿပည့္စုံႏုိင္ေတာ့ဘူး
တစ္ခုၿပီးတစ္ခု လုိအပ္လာလိမ့္မယ္ လုိအပ္ေနမယ္  ၿပီးေတာ့
ငါတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ေနာက္ထပ္ မ်ိဳးဆက္အတြက္ ငါ စုိး၇ိမ္မိတယ္
ငါ့ဘ၀ထဲ မင္းကုိ ဆြဲမေခၚရက္ခဲ့ဘူး ဆုိတာကလည္း
ဂႏၶမာပန္းပြင့္ေလး တစ္ပြင့္တည္း လန္း ဆန္း လွ ပ ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္
ေဘးကထြက္လာတဲ့ အတက္ အလက္ ေတြကုိ ခ်ဳိးဖယ္လုိက္သလုိမ်ိဳး
မင္းဘ၀ထဲကေန ငါ နာက်င္ စြာ ဖယ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္
မင္းလည္း နာက်င္ေတာ့မွာပဲ ငါ သိတယ္ သိသိေနတယ္
ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ အရာရာကုိ ရင္ဆုိင ္ခဲ့ဖူးတဲ့ေနာက္
ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ပဲ အရာရာ  / မင္း ကုိ ငါ စြန္႔လႊတ္လုိက္ပါတယ္
မင္းနားလည္ႏုိင္ပါေစေတာ့  ညီမေလး ။                  ။

သုမင္းညိဳ
၂၀ . ၇ . ၂၀၁၀
၁၁ း  ၄၃ နာ ရီ

ဆန္႔က်င္ဘက္ကဗ်ာ

Posted On July 18, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response

အလုိမတူရင္  သူေ႒းသမီးတစ္ေယာက္ ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္ရဲ႕
ခ်စ္ၿခင္း ကုိ ၿငင္းၿပစ္လုိက္သလုိမ်ိဳး ခပ္မာမာ ခပ္ၿပတ္ၿပတ္
္ၿငင္းဆုိလုိက္ ရတယ္ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေၿပာင္းၿပန္
ဘယ္ေတာ့မွ မနီးေတာ့မယ့္ ကဗ်ာ ဟုိးအေ၀း
ပါရွိေသာကံစမ္းမဲမ်ားမွာ ဖလက္တီဗြီ ေရခဲေသတၲာ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္
ဆုိင္ကယ္ အမ္ပီသရီး / ဖုိး အလန္းဆုိမွ အလန္း / လန္ ေတြခ်ည္းပဲ
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ႏုိင္ငံၿခားခရီးထြက္ရကိန္းရွိ

တယ္ တုိ႔ ဘာတုိ႔ပဲ
ဒီမွာေတာ့ တစ္ေနရာနဲ႔ တစ္ေနရာ စဥ္းစဥ္းစားစားေရြ႔ရတယ္ ဟာသပဲ
အစ္ကုိၾကီးတုိ႔ အစ္မၾကီးတုိ႔ ထမင္းဖုိး ဟင္းဖုိးေလး သနားၾကပါ
သြားလုိက္ပါဦး ဒီမွာဖုန္းေၿပာေနလုိ႔ ဟဲလုိ ဟဲလုိ ၾကားရလား
ေန႔လည္စာလား ေအးၾကားတယ္ ၿဖစ္သလုိဆီဒုိးနားမွာပဲ စားၿဖစ္တယ္
ေအးေဆးပါ ဟုိေန႔က ဆယ္ပုံးေလာက္ ပစ္ထည္႔လုိက္ေသးတယ္
ပစ္ထည္႔လုိက္တာ ကံထဲလား ကန္ထဲလား မကြဲၿပား မခြဲၿခားႏုိင္
ဒီမွာေတာ့ တစ္ေနကုန္လုိ႔ တစ္ေန႔စာ မေသခ်ာ မေရရာေသာဘ၀မ်ား
ေခတ္မမီေတာ့ဘူလား က်န္ခဲ့ၿပီလား ရပ္ေနရမွာလား ေၿပးရမွာလား
ဒီကဗ်ာဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ရရွိႏုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးမွာ
ဒီကဗ်ာ ကုိ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အၿဖစ္ လုံး၀ / အနည္းငယ္ လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္း
ခင္ဗ်ား / ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ ၿငင္းဆုိပုိင္ခြင့္ပဲ ။          ။

သုမင္းညိဳ

၁၈ ၇ ၂၀၁၀

တနဂၤေႏြေန႔

တစ္ပြင့္တည္း က်န္ခဲ့မယ့္ စကၠဴႏွင္းဆီပန္းေလးရဲ႕ အဓိပၸါယ္

Posted On June 27, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response


ဒီဘက္ေခတ္ ဒီဘက္ကမာၻမွာ
ေရၾကီးတယ္ ငလ်င္လႈပ္တယ္ ရာသီဥတုေဖာက္လာတယ္
အီမုိဖက္ရွင္ေတြ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈေတြ ေခတ္စားလာတယ္
မေၿပာင္းလဲတာ အၿမဲတမ္း သစ္ေနတာ ငါ့သစၥာတရားပဲ
ကုိယ့္ဘက္မွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ဘူးဆုိတဲ့
အထီးက်န္ေနတဲ့စိတ္နဲ႔ အခန္းထဲမွာ
ေသာက္လက္စ စီးကရက္မွာ စိတၲဇဟာ အေငြ႔ပ်ံေနတယ္
နွစ္ေယာက္အတူ တစ္ဘ၀
ငါကုိယ္က စိတ္ကူးယဥ္ဆန္လြန္းခဲ့တာပါကြာ
ယုံၾကည္တဲ့အရာေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ေနာက္ ထပ္ၿပီး
ယုံၾကည္စရာ တစ္ဘ၀စာ နာက်င္ခဲ့ဘူးတဲ့ေနာက္
ေနာက္ထပ္ နာက်င္စရာ တစ္ဘ၀
တစ္ဘ၀စာ ဆုံးရႈံးခဲ့ဘူးတဲ့ေနာက္ ထပ္ၿပီးဆုံးရႈံးစရာ
ရွိေသးလား ရွိသင့္ေသးလား ငါသိခ်င္ေနမိတယ္
၀မ္းနည္းေနတဲ့စိတ္ဟာ
ေနာက္ဆုံးမိနစ္မွာ အႏုိင္ဂုိးေပးလုိက္ရတဲ့
တစ္ဖက္အသင္းရဲ႔ ခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔ပဲ ေဆြးေဆြးၿမည့္ၿမည့္
ၿပန္ေတြးမိတုိင္း ထိတ ္လန္႔ ေသြး ပ်က္ ေၿခာက ္ခ်ား
မင္းမရွိတဲ့အခါ ေနရာေဟာင္းေတြဟာ အရင္လုိ အသက္၀င္
မင္းရယ္သံေတြဟာ ငါ့ကုိ ေၿခာက္လွန္႔
အခ်စ္အေၾကာင္းေတြပါတဲ့ ကဗ်ာ / ၀တၴဳ / ရုပ္ရွင္ / သီခ်င္း
အားလုံးကုိ ၿငင္းပယ္ လ်စ္လ်ဴရႈၿပီး
ရုိမန္႔ဆန္တဲ့ ကမာၻနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာ
ငါ့အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ  သတိရစိတ္ဟာ အၿပင္းစား မီးလွ်ံ
လြမ္း ဆြတ္ ကြဲ အက္ က်ိဳး ၿပတ္ ေက် မြ ကြဲ ရွ ရီ ေ၀
ငါေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းဆယ္ပြင့္ထဲက
တစ္ပြင့္တည္း က်န္ခဲ့မယ့္ စကၠဴပန္းေလးရဲ႕ အဓိပၸါယ္လုိ
ေၿပာင္းလဲလာတဲ့ အခ်စ္ / ေခတ္ ေရစီးေၾကာင္းမွာ
ဘယ္ေတာ့မွ မေၿပာင္းလဲေတာ့တာ ငါ့သစၥာတရားပဲ
မင္း ေခတ္အဆက္ဆက္ သံသရာအဆက္ဆက္
ယုံပါ
ယုံၾကည္ပါ
ညီမေလး ။               ။

သုမင္းညိဳ
၂ ၇  . ၆ . ၂ ၀ ၁ ၀

ညေန ၇ း ၀၀တိတိ

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ၾကီးေပၚက ဆူးေလလမ္းေတြမွာ

Posted On June 27, 2010

Filed under Uncategorized

Comments Dropped leave a response

ကမာၻၾကီးထဲက တစ္ေနရာရာ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ အမႈန္အမႊားေတြလုိ ေရြ႔ၿမဲေရြ႔လုိ႔
ေရဆန္ေတြလုိ ဆန္ၿမဲဆန္လုိ႔
တိမ္တုိက္ေတြလုိ လြင့္ၿမဲ လြင့္လုိ႔
ကဗ်ာခ်စ္တဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ ဘ၀ေတြဟာ
ပစ္မွတ္တစ္ခုတည္းမွာ စူးနစ္စုိက္၀င္ေန
ကၽြန္ေတာ္က
အတူတူထုိင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ( ၃၃ ) လမ္းေပၚက
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေထာင့္ေလးမွာ
အဆင္မေၿပမႈေတြနဲ႔ ၿမိဳ႔ၿပေန႕စြဲေတြထဲမွာ
တစ္ကုိယ္၇ည္ ေပ်ာ္ ၀င ္ၿဖတ္ သန္း စီးဆင္းလုိ႔
ကုိစုိးေနာင္ ၊ ကုိၿမတ္ေ၀ နဲ႔ ကုိစည္
တမာပင္  ၊ ထင္းရႈးရိပ္နဲ႔ ခ်ယ္ရီရိပ္ေတြမွာ
ခက္ခက္ခဲခဲဘ၀အဓိပၸါယ္ေတြကုိ
နက္နဲစြာထုဆစ္ပုံေဖာ္ေနရင္း
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ဟာေ၀းကြာ
ရြက္ေၾကြလုိ ေလမွာ တစ္ေနရာစီ လြင့္၀ဲလုိ႔
အရင္လုိ အတူတူ မဆုံၿဖစ္ၾကေတာ့ေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေလွ်ာက္ေနက်
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ၾကီးရဲ႔ လမ္းေတြမွာေတာ့
အရင္လုိပဲ မုိးေတြရြာေနတယ္ ။       ။

သုမင္းညိဳ
ရယ္စရာ magazine ၊ ဇူလုိင္ ၊ ၂၀၁၀

« Previous PageNext Page »